حقيقى از ذات اقدس او جلّ و عزّ سلب نمىكند . و اين معنى در همه جاى قرآن به چشم مىخورد ؛ و حقّاً از معجزات معارف توحيديّة اين كتاب الهى است . و محصّل كلام آنكه : هيچگونه عَطائى در عالم ربوبيّت نيست كه قدرت و أمر را از دست خدا خارج كند و موجب فقر و نُقصان او گردد ، و هيچگونه منعى وجود ندارد كه او را مجبور به حفظ چيز ممنوع كند و سلطنت او را باطل سازد . و از آنچه گفتيم دانسته شد كه : آياتى كه شفاعت را نفى مىكند ، اگر راجع به روز رستاخيز باشد ، آن را از غير خدا به نحو استقلال نفى مىكند ؛ و آياتى كه اثبات مىكند ، براى خداوند به نحو اصالت و استقلال ، و براى غير او با تمليك و اذن اوست ، پس شفاعت در روز قيامت با اذن خدا ثابت است ؛ و الحَمدُ لِلَّه . ثبوت شفاعت در رستاخيز در روايات شيعه و عامّه آنچه تا به حال ذكر كرديم دربارهء اثبات شفاعت از نظر قرآن كريم بود ، و امّا از نظر روايات وارده ، شيعه و عامّه بر اين مطلب اتّفاق دارند و روايات وارده را در كتب خود ضبط و ثبت نموده‌اند . روايات عامّه راجع به شفاعت امّا از نظر عامّه ، روايات وارده ، در جميع كتابهاى معتبر آنان چون صحاح ششگانه ( « صحيح بخارى » و « صحيح مسلم » و « صحيح تِرمذى » و « سُنَن نَسائى » و « سُنَن أبى داود » و « سُنَن ابن ماجه » ) و سه كتاب مشهور و معروف ديگر آنان ، چون « مُسند أحمد حنبل » و